|
جان اف. کندی -
John Fitzgerald
Kennedy
جان فیتزجرالد
کندی
متولد ۲۹
مه ۱۹۱۷
و سی و
پنجمین رئیس
جمهور
ایالات متحده
آمریکا
بود.
کندی در بروکلین،
ایالت ماساچوست
به دنیا آمد.
والدین او جوزف
پ. کندی پدر و رز
فیتزجرالد بودند.
کندی در یکی از
مهمترین مدارس
آمریکا، مدرسهٔ «چوآته»
درکانکتیکات،
تحصیلاتش را
انجام داد و در
سال ۱۹۳۵ فارغالتحصیل
شد. قبل از ثبت
نام در کالج او
یک سال را در
لندن
و در «مدرسهٔ
اقتصاد لندن»
دورهای در
اقتصاد سیاسی زیر
نظر پروفسور «هارولد
لاسکی» گذراند.
در پاییز ۱۹۳۵ او
به دانشگاه
پرینستون رفت اما
به علت بیماری
یرقان مجبور به
ترک آنجا شد.
پاییز سال بعد او
به کالج هاروارد
رفت. او در خلال
مدتی که در
هاروارد درس میخواند
دوبار به اروپا و
بریتانیا
رفت. در این مدت
پدر او سفیر
آمریکا در دربار
سلطنتی بود.
در ۱۹۳۸، کندی
پایاننامهٔ خود
تحت عنوان «چرا
انگلستان خوابید؟»
را نوشت. این اثر
در مورد نقش
انگلستان در
توافقنامه مونیخ
بود. او در ژوئن
۱۹۴۰ با نشان
«کام لائود» و
لیسانس مسائل بینالملل
از هاروارد فارغالتحصیل
شد. در همین سال
پایاننامهٔ او
به عنوان کتاب
انتشار یافت و از
پرفروشترین کتابهای
سال شد.
کندی در سال ۱۹۴۳در
بهار ۱۹۴۱، کندی
برای ارتش آمریکا
داوطلب شد، اما
تقاضای او به علت
مشکلات پزشکیاش
رد شد. اما در
سپتامبر همان سال
او در نیروی
دریایی آمریکا
استخدام شد.
در همین
زمان بود که پرل
هاربر مورد حمله
قرار گرفت.
کندی ابتدا دورههایی
در مدرسهٔ آموزشی
دفترداران ذخیرهٔ
نیرودریایی و
مرکز آموزشی
اسکادران قایقهای
«پی تی» گذراند و
پس از آن به
پاناما و جبههٔ
اقیانوس آرام در
جنگ اعزام شد. او
در جبههٔ اقیانوس
آرام در چندین
نبرد شرکت کرد،
به درجهٔ ستوانی
رسید و فرماندهی
یک قایق پی تی را
در دست داشت.
در ۲ آگوست ۱۹۴۳
قایق کندی، پی تی
۱۰۹، در نزدیکیهای
نیو جورجیا (نزدیکی
جزایر سلیمان)
مشغول انجام
عملیاتی نظامی
بود که توسط یک
ناو ژاپنی نابود
شد. در این حادثه
پشت کندی که از
قبل نیز دچار
مشکلاتی بود
بیشتر مصدوم شد.
با این حال و با
همین پشت آسیب
دیده کندی یک مرد
زخمی دیگر را نیز
به دوش کشید و سه
مایل در اقیانوس
شنا کرد تا به
جزیرهای برسد.
بخاطر این اقدام
او مدال نیروی
دریایی را دریافت
کرد.او در زمان
خدمت در جنگ
جهانی دوم همچنین
نشانهای «قلب
ارغوانی»، «مدال
کمپین
آسیا-اقیانوس
آرام» و «مدال
پیروزی
جنگ جهانی دوم»
را کسب کرد. او
در اوایل سال
۱۹۴۵، چند ماه
پیش از تسلیم
ژاپن از خدمت
مرخص شد.
ورود
کندی به دنیای
سیاست
پس از جنگ جهانی
دوم کندی وارد
جهان سیاست شد.
این تا حدودی به
علت پر کردن جای
خالی برادرش، «جوزف
پ. کندی پسر» بود
که علیرغم
امیدهای زیادی که
خانواده به او
بسته بود، در جنگ
کشته شد.
کندی خود را
کاندید مجلس کرد
و با اختلاف
زیادی رقیبش از
حزب جمهوریخواه
را مغلوب کرد.
کندی دو بار دیگر
نیز انتخاب شد
اما در این مدت
با رهبری حزب
دموکرات و هری س.
ترومن اختلافاتی
داشت.
کندی در ۱۲
سپتامبر ۱۹۵۳ با
«ژاکلین لی بوویر»
ازدواج کرد. او
در دو سال اول
ازدواجش عملهای
نخاعی بسیاری
انجام داد و
بارها به مرگ
نزدیک شد و
معمولاً در سنا
حاضر نمیشد. در
این دوره او
کتابی تاریخی به
نگارش در آورد که
در سال ۱۹۵۷
جایزه پولیتزر را
بخاطر آن دریافت
کرد.
کندی از ۱۹۵۳ تا
۱۹۶۰ به مدت هفت
سال سناتور
بود.در ۱۹۵۲،
کندی با شعار «کندی
بیشتر به
ماساچوست خدمت
خواهد کرد» خود
را کاندید سنا
کرد. او با حدود
۷۰ هزار رای
بیشتر بر «هنری
کابوت لودج پسر»،
کاندید حزب
جمهوریخواه،
پیروز شد و به
سنا راه یافت.
در ۱۹۵۶ کندی در
مجمع ملی حزب
دموکرات خود را
کاندید نیابت
ریاست جمهوری کرد،
اما شکست خورد و
به جای او سناتور
ایالت تنسی، «استس
کفائوور»، انتخاب
شد. اما تلاشهای
انتخاباتی او
برای گرفتن این
مقام باعث افزایش
شهرتش در درون
حزب گردید.در
۱۹۵۸، کندی اولین
ویراست از کتابش،
«ملت مهاجرین» را
منتشر کرد.
در ۱۳ ژوئیه ۱۹۶۰
حزب دموکرات رسماً
اعلام کرد که
کندی کاندید
ریاست جمهوری این
حزب است. کندی
علیرغم جدالهایی
که با جانسون در
انتخابات اولیه
داشت از او تقاضا
کرد که به عنوان
نایب رییس جمهور
به همراه او
کاندید شود. او
برای پیروزی در
انتخاباتی که به
نظر میآمد از
سال ۱۹۱۶ به این
طرف نزدیکترین
انتخابات باشد،
به محبوبیت
جانسون در جنوب
نیاز داشت. مهمترین
مسائل انتخاباتی
در آن سال شامل
چگونگی به حرکت
در آوردن دوبارهٔ
اقتصاد، کاتولیک
بودن کندی، کوبا
و چگونگی رقابت
فضایی و موشکی با
شوروی
میشد.
در انتخابات
نهایی در ۸
نوامبر ۱۹۶۰،
کندی در جدالی
بسیار نزدیک،
نیکسون را مغلوب
کرد.
کندی در ۲۰
ژانویه ۱۹۶۱، به
عنوان سی و
پنجمین رئیس
جمهور آمریکا
سوگند یاد کرد.
او در سخنرانی
افتتاحیهٔ معروفش
از آمریکاییها
خواست که
شهروندانی فعال
باشد. او گفت:
«نپرسید کشورتان
چه میتواند برای
شما بکند، بلکه
بپرسید شما چه میتوانید
برای کشورتان
بکنید». او
همچنین از ملل
دنیا خواست که به
هم بپیوندند تا
با «دشمنان مشترک
انسان: استبداد،
فقر، بیماری و
خود جنگ» بجنگند.
سیاستهای
خارجی
در ۱۷ آوریل
۱۹۶۱، کندی دستور
حمله به کوبا به
منظور تسخیر این
کشور را صادر کرد.
با همکاری سازمان
سیا، ۱۵۰۰ تبعیدی
کوبایی که در
آمریکا آموزش
دیده بودند تحت
عنوان «بریگاد
۲۵۰۶» به قصد
براندازی حکومت
کاسترو به جزیره
رفتند اما سیا
پشتیبانی مردمی
کاسترو را دست کم
گرفته بود. مردم
بر خلاف انتظار
از این حمله
استقبال نکردند.
در دو روز بعد و
تا ۱۹ آوریل،
دولت کاسترو اکثر
تبعیدیهای مهاجم
را دستگیر کرده و
یا کشته بود و
کندی برای آزادی
۱۱۸۹ نفر باقی
مانده مجبور به
مذاکره با کوبا
شد. پس از گذشت
۲۰ ماه کوبا با
دریافت محمولههای
غذا و دارو به
ارزش ۵۳ میلیون
دلار مهاجمان را
آزاد کرد. این یک
رسوایی بزرگ برای
کندی بود اما او
تمام مسئولیت آن
را پذیرفت و با
پذیرش و اعتراف
به آن بر
محبوبیتش بیش از
پیش افزوده گشت!
بحران موشکی کوبا
در ۱۴ اکتبر ۱۹۶۲
شروع شد. این
بحران وقتی شروع
شد که هواپیماهای
جاسوسی آمریکایی
از پایگاههای
موشکهای هستهای
میانبرد شوروی
در کوبا تصاویری
تهیه کردند که
استقرار موشکهای
شوروی در کوبا را
مشخص مینمود.
کندی در مقابل
دوراهی مهمی قرار
گرفته بود. اگر
آمریکا به این
پایگاهها حمله
میکرد جنگ جهانی
هستهای با شوروی
به سادگی آغاز میشد
و اگر دست به هیچ
اقدامی نمیزد
باید خطر وجود
سلاحهای هستهای
در چند کیلومتری
خودش را میپذیرفت.
خطر دیگر این بود
که آمریکا به
عنوان نیروی ضعیفتر،
آنهم در نیمکرهٔ
خودش، شناخته شود.
بسیاری از مقامات
نظامی و کابینهٔ
کندی خواستار
حملهٔ هوایی
بودند اما کندی
تنها دستور به
قرطینهٔ دریایی
داد و تمام کشتیها
را مورد بازرسی
قرار داد. او
شروع به مذاکراتی
با شوروی کرد و
تنها یک هفتهٔ
بعد با رهبر وقت
شوروی، نیکیتا
خروشچف، به توافق
رسید. خروشچف
توافق کرد که
موشکها را از
کوبا بیرون ببرد
و آمریکا قول داد
که هرگز به کوبا
حمله نکند.
همچنین در بند
مخفی توافق قرار
بر این شد که
آمریکا تا شش ماه
دیگر موشکهای
خود را از
ترکیه
خارج کند.
قتل
کندی
کندی در روز جمعه
۲۲ نوامبر ۱۹۶۳
در ساعت ۱۲:۳۰
بعداز ظهر در
دالاس، تگزاس به
قتل رسید. «لی
هاروی اسوالد» در
ساعت ۷ بعداز ظهر
همان روز به جرم
قتل یک مامور
پلیس دالاسی مجرم
شناخته شد و در
ساعت ۱۱:۳۰ شب بهعنوان
قاتل رئیس جمهور
معرفی شد. اسوالد
تنها دو روز بعد
در ایستگاه پلیس
دالاس توسط «جک
روبی» به قتل
رسید.
«لی هاروی اسوالد»
اعلام کرد که او
به کسی تیراندازی
نکرده و مدعی شد
که دارند از او
به عنوان «طعمه»
استفاده میکنند.
او مدعی شد که
عکسی که او را با
سلاح قتاله نشان
میداد جعلی است
و صورت او را به
بدن کس دیگری
چسباندهاند.
بدلیل مرگ او،
بیگناهی یا مجرمیاش
هرگز در دادگاهی
اثبات نشد. بعضی
منتقدان میگویند
که اسوالد
هیچ نقشی در این
ترور نداشته
است.
تحقیقاتی که بعدهها
در دههٔ هفتاد
توسط «کمیتهٔ
انتخابی مجلس
برای ترورها»
صورت گرفت نیز
قاتل بودن اسوالد
را تایید کرد،
اما این کمیته
ادعا کرد که او
احتمالاً تنها
بخشی از دسیسه
برای قتل رئیس
جمهور بوده است.
با این حال این
کمیته مدرکی دال
بر شرکت کس دیگری
در این دسیسه
ارائه نکرد.
منتقدان تئوریهای
بسیاری در چگونگی
دقیق قتل کندی و
مسئولان آن ارائه
کردهاند که با
هم دیگر و با
گزارشات رسمی
دولت بسیار
متفاوت هستند. از
مهمترین مسائلی
که مطرح میشود
میتوان به تعداد
گلولهها، جهتی
که گلولهها از
آن شلیک شدند، و
اینکه کدام یک
از گلولهها به
رئیس جمهور و
کدام به فرماندار
«جان کانلی»
برخورد کرده،
اشاره کرد.
دوران
ریاست جمهوری
از اتفاقات مهمی
که در دوران
ریاست جمهوری او
افتاد میتوان به
تهاجم ناموفق به
خلیج خوکها،
بحران موشکی کوبا،
ساخته شدن
دیوار برلین،
آغاز مسابقه
فضایی، اولین
اتفاقات
جنگ ویتنام
و جنبش حقوق مدنی
آمریکا اشاره کرد.
کندی رکوردهای
دیگری نیز دارد.
او تنها کاتولیک
رومی است که به
ریاست جمهوری
رسیده، اولین
رئیس جمهور
آمریکا که متولد
قرن بیستم بود،
آخرین رئیس
جمهوری که در طول
دورهاش به قتل
رسید، آخرین
کاندید حزب
دموکرات از شمال
آمریکا که به
ریاست جمهوری
رسید و آخرین کسی
که هنگام انتخاب
شدن عضو مجلس سنا
بود.
کندی در ۲۲
نوامبر ۱۹۶۳ در
سن ۴۶ سالگی به
قتل رسید. این
جوانترین سن مرگ
برای یک رئیس
جمهور آمریکاست.
قتل او یکی از
اتفاقات مهم
تاریخ آمریکا است،
زیرا این قتل
باعث مطرح شدن و
به نوعی محبوبیت
بیشتر او در
آمریکا شد و باعث
شد او الهام بخش
نسلهای متعددی
باشد.
منبع :
تاریخ
عمومی
عکس : آرشیو
|
