|
اجمالی از زندگی
نام شریف آن
بزرگوار فاطمه و
القاب ایشان
معصومه ، ستی و
فاطمه کبری است .
پدرش حضرت موسی
بن جعفر علیه
السلام و مادرش
نجمه خاتون مادر
حضرت رضا علیه
السلام است .
ولادت تا هجرت
ان حضرت اول ذی
القعده سال 173 ه
. ق در مدینه
منوره به دنیا
آمدند و در
سن 28 سالگی در
روز دهم یا
دوازدهم ربیع
الثانی 201 ه . ق
در شهر قم از
دنیا رفتند .
در سال 200 ه . ق
و یک سال پس از
سفر تبعید گونه
حضرت رضا علیه
السلام به شهر
مرو حضرت فاطمه
معصومه علیه
السلام همراه عده
ای از برادران
خود برای دیدار
برادر و تجدید
عهد با امام زمان
خویش راهی دیار
غربت شد . در طول
راه به شهر ساوه
رسیدند و در
نبردی عده ای از
همراهان حضرت در
این حادثه غم
انگیز به شهادت
رسیدند . حضرت در
حالی که از غم و
حزن بسیار مریض
بود . فرمود :
مرا به شهر قم
ببرید ، زیرا از
پدرم شنیدم که می
فرمود : قم مرکز
شیعیان ما می
باشد ، سپس حضرت
به طرف قم حرکت
نمود .
بزرگان قم وقتی
از این خبر مسرت
بخش مطلع شدند .
به استقبال آن
حضرت شتافتند و
در حالی که موسی
بن الخزرج بزرگ
خاندان اشعری
زمام شتر آن
مکرمه را به دوش
می کشید : ایشان
در میان شور و
احساسات مردم قم
وارد آن شهر مقدس
شد و در منزل
شخصی موسی بن
الخزرج نزول
اجلال فرمود : آن
بزرگوار هفده روز
در شهر ولایت و
امامت به سر برد
و در این مدت
مشغول عبادت و
راز و نیاز با
پروردگار متعال
بود و واپسین
روزهای عمر پر
برکت خویش را با
خضوع و خشوع در
برابر ذکات پاک
الهی به پایان
رساند .
سرانجام آن همه
شوق و شور و شعف
از نزول اجلال
کوکب ولایت و
توفیق زیارت
بانویی از تبار
فاطمه اطهر ، با
افول نجمه آسمان
عصمت و طهارت ،
مبدل به دنیایی
از حزن و اندوه
شد ، و این غروب
غم انگیز عاشقان
امامت و ولایت را
در سوگ و عزا
نشاند .
آری آن حضرت که
می رفت زینب وار
با سفر پربرکتش
سند گویایی بر
حقانیت امامت
رهبران راستین و
افشای چهره نفاق
و تزویر مامونی
باشد ، و همانند
قهرمان کربلا
پیام اور خون سرخ
برادری باشد که
این بار مزورانه
به قتلگاه ( بنی
عباس ) برده شد ،
ناگه تقدیر الهی
بر این شد که
مرقد آن حضرت
حامی خط ولایت و
امامت برای همیشه
تاریخ فریادگر
مبارزه با ظلم و
بی عدالتی ستم
پیشگان دوران و
الهام بخش پیروان
راستین تشیع علوی
در طول قرون و
اعصار باشد .
مراسم تدفین
بعد از وفات
شفیعه روز جزا آن
حضرت را غسل داده
و کفن نمودند سپس
به سوی قبرستان
بابلان تشیع
کردند . از آنجا
که معصومه اهل
بیت را باید امام
معصوم علیه
السلام به خاک
سپارد ، مردم
منتظر بودند که
ناگهان دو سوار
را دیدند که از
جانب ریگزار به
سوی سوی آنان می
آیند وقتی نزدیک
جنازه رسیدند ،
پیاده شده و بر
جنازه نماز
خواندند و جسم
پاک ریحانه روسول
خدا را در داخل
سردابی ( که از
قبل آماده شده
بود ) به خاک
سپردن و بدون
اینکه با کسی
تکلمی نمایند ،
سوار شده و رفتند
و کسی هم آنها را
نشناخت .
به قول یکی از
بزرگان هیچ بعید
نیست که این دو
بزرگوار ، امامان
معصومی باشند که
برای این امر مهم
به قم آمدند (
آیه الله فاضل
لنکرانی ).
پس از پایان
رسیدن مراسم دفن
، موسی بن الخزرج
سایبانی از حصیر
و بوریا بر قبر
شریف آن بزرگوار
بر افراشت و این
سایبان بر قرار
بود تا زمانی که
حضرت زینب دختر
امام جواد علیه
السلام وارد قم
شدند و قبه ای
آجری بر آن مرقد
مطهر بنا کردند و
بدین سان تربت
پاک آن بانوی
بزرگ اسلام و
جهان قبله گاه
قلوب ارادتمندان
به اهل بیت علیهم
السلام و
دارالشفای
دلسوختگان عاشق
ولایت و امامت شد
.
بر گرفته از ماهنامه
شکوفه ( شماره 2
)
|
