|
بندر لنگه
بندر لنگه یکی از شهرهای استان
هرمزگان
ایران
است. این شهر مرکز شهرستان بندر لنگه
و یکی از بنادر مهم جنوب کشور است.
براساس اطلاعات موجود در ۵۴ درجه و ۳۰
دقیقه طول شرقی و در ۲۶ درجه و ۱۸
دقیقه عرض شمالی از نصف النهار مبدأ
واقع شدهاست.
فاصله بندر لنگه تا شهر لار ۲۸۰
کیلومتر و تا
بندر عباس
۱۹۲ کیلومتر و تا
بوشهر
۴۲۰ کیلومتر و تا شهر بستک ۱۷۰
کیلومتر است. هوای شهر بندر لنگه
مانند سایر شهرهای ساحلی مرطوب و در
تابستان گرم است.
حدوداً از شرق شهر کنگ، از غرب روستای
شناس و مغویه، از جنوب
خلیج فارس
و از سمت شمال به صحرای مهرکان محدود
میگردد.
تاریخ
در جغرافي زمان
هخامنشيان،
از بنادر مهم و تجاري خليج فارس اندك
نام برده شده است. گمان ميرود كه
بندر «گوگانا» همان بندر لنگه امروزي
باشد كه در دوران حكومت هخامنشيان از
بنادر معتبر تجاري محسوب مي شده است،
ولي در اثر تغيير و تحولات تاريخي و
عدم توجه، اين بندر كمكم رو به
انحطاط گذارده و از رونق آن كاسته شده
است. در سال 1638 «تاورنيه»- سياح
فرانسوي- طي سفر از بصره به بندر
لنگه، مدت دو روز در اين بندر اقامت
نموده و از آن به خوبي ياد كرده است.
در سال 1760 ميلادي، اعراب جواسم
سواحل جنوبي خليج فارس طي يك مهاجرت
وسيع، جزيره قشم و بندر لنگه و بندر
شناس را تصرف كردند. در زمان كريمخان
زند (1773- 1743 ميلادي) سهولت ارتباط
دريايي خليج فارس از طريق بندرلنگه،
رونق تجاري قابل توجهي در بندر لنگه و
بندر كنگ به وجود آورد و راه كاروان
رو شيراز نيز به اهميت بازرگاني اين
دو بندر افزود. اعراب جواسم به دستور
كريم خان زند و بنا به سياست نظامي
او، در بندر لنگه سكونت گزيدند و در
آبادي و رونق آن همچنان كوشيدند؛ به
طوري كه بندر فوق از مشهورترين بنادر
خليج فارس شد و در دوران قاجار، به
عروس بنادر ايران معروف گرديد. تا سال
1896 ميلادي، اعراب جواسم بر بندر
لنگه تسلط داشتند. در سال 1889 ميلادي
در بندر لنگه دفتر كنسولگري فرانسه
تأسيس گرديد و از همين سال، گمرك بندر
لنگه و بندرعباس زير نظر و رياست
بلژيكيها قرار گرفت. در سال 1898
ميلادي يكي از افراد خانوادههاي
حكومتي بندر لنگه به علت ضعف حكومت
مركزي، بندر لنگه و مناطق اطراف آن را
تحت تصرف خود درآورد و عليرغم مخالفت
دولت مركزي ايران، نمايندگانيرا جهت
اداره امور بندر لنگه انتخاب نمود. در
اوايل سال 1899 به سلطه او در بندر
لنگه خاتمه داده شد. در اواخر حكومت
سلسله قاجاريه، بندر لنگه رو به
ويراني گذاشت و از شروع
جنگ جهاني اول
تا بعد از
جنگ دوم جهاني 1945 كه
انواع بيماري هاي واگيردار همراه با
فقر و قحطي شيوع پيدا كرده بود، اكثر
مردم اين شهر فعاليت خود را تعطيل
كرده، و به نقاط ديگر مهاجرت كردند.
به همين دليل به مرور زمان، نقاط
مسكوني شهر خالي از سكنه شد و شهر
فعاليت و چهره واقعي خود را از دست
داد و سپس آرام آرام رونق يافت. بندر
لنگه امروزي شهري نسبتاً آباد است و
همچنان فعاليتهاي تجاري آن رو به
گسترش مي باشد. اين بندر از طريق
جاده هاي درجه يك و فرودگاه، با ساير
نقاط ايران ارتباط زميني و هوايي دارد
.
پوشش گیاهی
اغلب زمینهای شهرستان
بندر لنگه دارای قابلیت مرتعی است
ومناسبترین اراضی جهت استفادههای
مرتعی وبرداشت علوفه محسوب میشوند.
در اطراف لنگه درختان بزرگ و تنوهمندی
وجود دارد مانند: كُنار، كُور و سمر
،سَلَم و غیره، در زمان قدیم مردمان
لنگه از هیزم این درختان برای پخت و
پز وبرای تدفئه خانهاشان استفاده
میکردهاند.
جانوران
وپرندگان
در کوههای اطراف بندر لنگه حیوانات و
پرندگان مختلفی وجود دارند مانند:
آهو، روباه، گرگ، شغال، جوجهتیغی
وکفتار. از پرندگان مانند: کبک،
شاهین، و قُمری و بلبل و تیهو غیره از
پرندگان کوهی وصحرائی.
مراکز تاريخي
عمارت فكري ، قلعه لشتان ، شهر
باستاني كنگ
جاذبه
هاي طبيعي
كوه
شو (شب)
اين كوه در صد و يك كيلومتري شمال
شرقي بندر لنگه واقع شده است و 3681
متر از سطح دريا ارتفاع دارد و يكي از
بلندترين كوه هاي جنوب ايران محسوب
ميشود. رودخانه شور از دامنه شمالي
اين كوه به طرف شرق جاري است.
رودخانه
مهران
اين رودكه پرآب ترين و بزرگ ترين
رودخانه شهرستان بندرلنگه است، از
جنوب كوههاي هفتچن در پانزده
كيلومتري شمال بندر علويه سرچشمه
ميگيرد. جريان اين رودخانه در امتداد
غربي- شرقي است كه در شرق بندرلنگه،
در شن فرو ميرود و ناپديد ميشود؛
اما بار ديگر بيرون آمده و در منطقه
خوران، به خليج فارس ميريزد.
چشمه
چاه احمد
اين چشمه در مسير جاده بندرخمير-
بندرلنگه و در دوراهي خرك قرار دارد.
فاصله بندر خمير تا دوراهي خرك 9
كيلومتر و از دو راهي تا مظهر چشمه در
حدود 2 كيلومتر است كه 500 متر آن
ميبايد پياده طي شود. در نزديكي مظهر
چشمه، يك استخر طبيعي به شكل مربع
وجود دارد كه طول هر ضلع آن در حدود
پنج متر است. آب اين چشمه از شكاف
سنگهاي آهكي دولوميتي از زمين خارج
ميشود. درحوالي چشمه نيز دو باب
اتاقك ساخته شده است كه مورد استفاده
مسافران قرار ميگيرد. آب اين چشمه در
رديف آب هاي گوگردي با كاتيونهاي
مختلف گرم است.
چشمه
آب گرم سايه خوش
اين چشمه در مسير جاده بندرخمير –
بندرلنگه قرار دارد. فاصله بندرخمير
تا روستاي سايه خوش، در حدود چهل
كيلومتر است وازروستاي سايهخوش تا
محل چشمه، در حدود چهار كيلومتر
ميباشد. مظهر چشمه در شكاف سنگ هاي
آهكي مارني و در دامنه كوه جاي دارد.
طرز تشكيل چشمه سايهخوش براساس فرضيه
تكتونيك صفحهاي استوار است و آب آن
در رديف آبهاي سولفات كلسيم همراه با
منيزيم زياد و كلرور سديم گرم است.
چشمه
آب گرم بادون
اين چشمه در مسير جاده بندرلنگه به
روستاي گزيل قرار دارد. از روستاي
گزيل تا مظهر چشمه، در حدود يازده
كيلومتر است. آب اين چشمه از شكاف
سنگهاي مارني از زمين خارج ميشود و
نوع آن تكتونيكي است. در اطراف چشمه
بادون استخري احداث كردهاند. طول اين
استخر بيست متر و عرض آن دوازده متر
است و آب آن به مصارف كشاورزي ميرسد.
آب اين چشمه، در رديف آبهاي سولفات
كلسيم همراه با منيزيم فراوان و كلرور
سديم ولرم ميباشد.
چشمه آب گرم آسك ، چشمه آب گرم ملايجي
، چشمه آب گرم چارك ،چشمه آب گرم
فتوحيه (فتويه چشمه آب گرم فارياب ،
پناهگاه حيات وحش جزيره شتور
منبع :
اطلس ایران شناسی
عکس
:
آرشیو
|
