|
سنگال
سنگال کشوری در غرب
آفریقا
است. پایتخت سنگال داکار است .
سنگال از شمال با موریتانی، از شرق با
مالی و از جنوب با گینه و گینه بیسائو
همسایه است. در غرب این کشور اقیانوس اطلس
قرار دارد. کشور گامبیا تقریباً در درون
سنگال قرار گرفته است.
جغرافیا
جمهوری سنگال با ۱۹۶ هزار
و ۱۹۰ کیلومتر مربع مساحت در آفریقای غربی
و در حاشیه اقیانوس اطلس، میانگینه بیسائو
و موریتانی واقع شدهاست.
۱۹۲ هزار کیلومتر مربع از
این سرزمین را خشکی و ۴ هزار و ۱۹۰
کیلومتر مربع از آن را آب فراگرفته است.
این کشور از سمت شمال ۸۱۳
کیلومتر با موریتانی، از سمت شرق ۴۱۹
کیلومتر بامالی و از سمت جنوب ۳۳۰ کیلومتر
با گینه و ۳۳۸ کیلومتر با گینه بیسائو مرز
مشترک دارد. از سوی دیگر کشور گامبیا به
طول ۷۴۰ کیلومتر چون زبانهای در داخل
سنگال قرار دارد.
سنگال سرزمین کم ارتفاعی
است که بخش اعظم آن را علفزارهای ساوان و
استپ میپوشاند. آب و هوای این سرزمین در
سواحل و نواحی مرتفع معتدل ولی در استپها
گرم و خشک است. بلندترین نقطه سنگال در
منطقه «نپن دیاخا » حدود ۵۸۱ متر ارتفاع
دارد.
شمال و شمال شرق این کشور به خاطر نزدیکی
با صحرای بزرگ آفریقا نیمه بیابانی است و
آب و هوایی گرم و خشک دارد. جنوب غرب
سنگال نیز نواحی جنگلی دارد و آب و هوایش
گرم و مرطوب است.
تاریخچه
سنگال
سنگال در زمان قدیم زیستگاه قوم توکولئور
بود. با نفوذ اعراب مسلمان در آفریقا،
سنگالیها در قرن 11 میلادی، به اسلام
گرویدند.
فرانسویها نخستین بار در سال 1659 در
سنگال بندرگاهی ساختند و نام آن را سن
لوئی گذاشتند.
برای مدتی بریتانیا در سنگال دخالت
میکرد، ولی فرانسویها گوی سبقت را از
بریتانیاییها ربودند و توانستند در سال
1895 مالکیت سنگال را به عنوان یکی از
مستعمرات غرب آفریقا از آن خود کنند.
سنگال در سال 1946 به عنوان یکی از
مستعمرات
فرانسه
درآمد. در 4 آوریل 1960 از فرانسه اعلام
استقلال کرد و در 20 ژوئن 1960 به عنوان
یک جمهوری مستقل با مالی فدراسیونی تشکیل
داد که به عنوان "فدراسیون سنگال و مالی"
شناخته شد.
این فدراسیون چندان دوام نیاورد و چند ماه
بعد در 20 آگوست 1960 منحل شد. سنگال در
سال 1982 با پیوستن به گامبیا،
"کنفدراسیون سنگامبیا" را تشکیل داد. این
اتحادیه نیز هفت سال بعد در سال 1989 منحل
شد.
اگرچه سنگال نه کشور پنهاوری است و نه
موقعیتی استراتژیک دارد، با این حال نقش
برجستهای در سیاست قاره آفریقا بازی
میکند.
سنگال به عنوان کشور ملت آفریقایی که بیش
از 90 درصد جمعیت آن را مسلمانان تشکیل
میدهند به نوعی یک پل فرهنگی بین
مسلمانان و دنیای سیاهان آفریقایی محسوب
میشود.
تقسیمات
کشوری
پایتخت سنگال شهر داکار
نام دارد و از شهرهای مهم آن میتوان به
دیوربل، فاتیک، کاولاک، کولدا، لوگا، سن
لوئیس، تامباکوندا و تیس اشاره کرد. شهر
داکار در این کشور طی سالهای اخیر به
منطقه آزاد تجاری و صنعتی تبدیل شده است.
این کشور در سال ۱۹۶۰ از
زیر سلطه فرانسه خارج شد و از آن زمان
تاکنون به صورت جمهوری دمکراتیک اداره
میشود. با این حال اغلب سیستمهای اداری
این کشور هنوز هم به شیوه فرانسوی اداره
میشوند.
در سنگال رئیسجمهور قدرت زیادی دارد.
رئیس جمهور بر اساس تغییری که در قانون
اساسی سنگال در سال 2001 ایجاد شد، هر پنج
سال یک بار انتخاب میشود.
پیش از آن دوره ریاست جمهوری هفت ساله
بود. براي انتخاب رئيسجمهور انتخابات
عمومي برگزار ميشود و راي مردم رئيس
جمهور را تعيين ميكند.
نخست وزير در سنگال رئيس كابينه است و
وزرا را تعيين ميكند. خود نخستوزير را
رئيسجمهور تعيين ميكند.
سنگال بیش از 80 حزب دارد. مجلس این کشور
150 کرسی دارد كه نمايندگان 90 كرسي آن با
راي مستقيم مردم تعيين ميشوند.
اقتصاد
در سنگال
برنامه اصلاحات اقتصادی سنگال منجر به آن
شده که تولید ناخالص داخلی این کشور با
رشدی معادل ۵ درصد در سال ۱۹۹۹ به ۸/۴
میلیارد دلار برسد.
۹/۱۷ درصد از تولید ناخالص داخلی سنگال
مربوط به بخش کشاورزی، ۳/۲۵ درصد مربوط به
بخش صنعت و ۸/۵۶ درصد مربوط به بخش خدمات
است.نرخ تورم سنگال در سال ۱۹۹۹ به ۱/۲
درصد و درآمد سرانه ملی آن با اندکی کاهش
نسبت به سال ۱۹۹۸ به ۵۱۰ دلار رسید.
بانک جهانی و صندوق بینالمللی پول در
انتهای سال ۲۰۰۰ میلادی با پرداخت بخشی از
یک کمک ۳۴ میلیارد دلاری به سنگال برای
کاهش بدهیهای خارجی این کشور موافقت کردند
. با این حال سنگال بیش از ۳ میلیارد دلار
بدهی خارجی دارد.
توليد ناخالص داخلي سنگال 61/20 ميليارد
دلار است و در سال گذشته ميلادي 6/4درصد
رشد داشت.
نيروي كار اين كشور چهار ميليون و 850
هزار نفر است كه 77 درصد آنها در بخش
كشاورزي و 23 درصد در بخشهاي صنعت و
خدمات فعال هستند.
نرخ بيكاري در اين كشور 48 درصد گزارش شده
و 54 درصد مردم آن زير خط فقر زندگي
ميكنند.
محصولات صادراتي اين كشور شامل ماهي،
بادامزميني، نفت، فسفات و پنبه است كه به
كشورهاي مالي ، فرانسه ،
هند ،
گامبيا،
اسپانيا
و
ايتاليا
صادر ميشود.
واردات اين كشور شامل مواد غذايي و
آشاميدني، كالاهاي اساسي و سوخت است كه از
كشورهاي فرانسه ،
انگليس،
تايلند،
چين و
اسپانيا وارد ميشود.
منبع :
اطلس جهان
عکس : آرشیو
|
