|
اندونزی
جمهوری اندونزی کشوری است مرکب از
جزیرههای بسیار که در مجمعالجزایر
مالایا بین
هند ،
چین و
استرالیا قرار گرفته است. پایتخت آن
جاکارتا است.
اندونزی چهارمین کشور پر جمعیت دنیا است و
مسلمانان آن از هر کشور دیگری بیشترند.
تا۱۹۴۲ میلادی اندونزی متعلق به
هلند بود
و از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ تحت اشغال
ژاپن در آمد.
در ۱۷ اوت ۱۹۴۵، ملیون به رهبری دکتر احمد
سوکارنو و دکتر حتی اعلام جمهوری کردند.
چهار سال تمام میان نیروهای هلند و
اندونزی جنگ بود. در نهایت در سال ۱۹۴۹
موافقتنامهای امضا شد که طبق مفاد آن،
همه سرزمین اندونزی بجز گینه نو بحکومت
موقت (جمهوری) ایالات متحده اندونزی
واگذار شد. در۱۶ دسامبر ۱۹۴۹، دکتر
سوکارنو به ریاست جمهوری این کشور انتخاب
گردید.
جغرافیا
این کشور، به شکل یک قوس، مشتمل بر هزاران
جزیزه در طول خط استوا، مانند کالی
مانتان، سوماترا، ایریان جایا ، مادورا ،
سولاوزی ،جاوه ، بالی و جزایر سوندای کوچک
(از جمله لامبارک، فلورس و تیمور) است.
سابقاً این جزایر در تصرف هلند و به هندِ
هلند موسوم بود ولی بعد از آنکه کشوری
مستقل و آزاد گردید، «اندونزی» نام گرفت.
مساحت این کشور ۱۹۱۹۰۰۰ کیلومتر مربع است.
در جزیره جاوه قرار دارد و سابقاً باتاویا
نامیده میشد. شهر مهم آن سورابایا است.
این کشور دارای معادن قلع، نفت، ذغالسنگ
و مس است و توتون، برنج، قهوه و کائوچو
جزو محصولات کشاورزی این کشور است.
اندونزی، چهارمین کشور پرجمعیت دنیا محسوب
می شود. اندونزی متشکل است از 3700 جزیره
که از این تعداد 3000 جزیره مسکونی
است.مردم این کشور در سواحل جزایر و یا در
دره ها و بخصوص در جزیره جاوه زندگی کرده،
و کشاورز می باشند. بیشتر جزایر اندونزی،
غیر قابل سکونت هستند. این کشور، آب و
هوای گرم و استوای داشته، و بارانهای
موسمی، سبب رونق کشاورزی می شود.
جاوه و همسایه کوچکترش مادورا جمعیت
متراکمی دارند و نزدیک به دو سوم مردم
اندونزی را در خود جای میدهند. سلسله
جزایر شمالی متشکل است از کالیمانتان (بخش
اندونزیایی جزیره بورنئو)، جزایر نامنظم و
کوهستانی سولاوسی (سلبس)، گوره ملوک،
وایریان جایا (بخش غربی گینه نو)بیش از دو
سوم این کشور از جنگلهای استوایی بارانی
پوشده شده است.
اقتصاد
بنابر آمار سال 2005 تولید ناخالص داخلی
اندونزی 287 میلیارد دلار بوده است که سهم
سرانه هر فرد 4458 دلار است. سهم صنعت
40.7% که بیشتر به فرآوری محصولات کشاورزی
و معدنی مشغول است و سهم بخش کشاورزی 14%
میباشد و محصول اصلی اش برنج است. با این
حال بیشترین شاغلان در بخش کشاورزی مشغول
به کار هستند.41 میلیون و هشتصد هزار نفر
از نیروی کار در بخش کشاورزی شاغلند.که
کشاورزانی هستند که حرفه ای نیستند و در
سطح کلان تولید نمیکنند.اما هم کشاورزان
بزرگ و هم روستاییان مقدار زیادی لاستیک ،
چای ، قهوه ، تنباکو و ادویه تولید و صادر
میکنند. بیشترین صادرات اندونزی به
کشورهای
آمریکا و ژاپن و چین و
سنگاپور
میباشد.اندونزی از لحاظ معدنی کشوری
ثروتمند میباشد و معادن نفت ، گاز طبیعی ،
قلع ، نیکل ، زغال سنگ، بوکسیت و مس در
این کشور موجود است اما به علت نسبت بیشتر
جمعیت به ثروت جمعیت مردم فقیر زیاد
است.یکی دیگر از منابع کسب درآمد برای
اندونزی صنعت توریسم است.
تاریخ
از قرن هفدهم، هند شرقی مهم ترین و
سودآورترین بخش امپراتوری هلند به شمار
میرفت. به غیر از اشغال کوتاه مدت
بریتانیا یی ها (1811 تا 1814) و قیامهای
گاه گاهی محلی، هلند کنترل این کشور را تا
1942 حفظ کرد.
در این سال ژاپنی ها به این مستعمره هجوم
آوردند و به عنوان آزاد کنندگان کشور از
حکومت استعماری مورد استقبال اکثر
اندونزیاییها قرار گرفتند با تسلیم ژاپن
در 1945 ، احمد سوکارنو (1901 تا 1970)،
بنیانگذار حزب ملیون در 1927 – هند شرقی
هلند را جمهوری مستقل اندونزی اعلام کرد.
هلندیها پس از چهار سال جنگ متناوب ولی
وحشیانه، تحت فشار بین المللی استقلال
اندونزی را در 1949 پذیرفتند. حکومت
سوکارنو به طور فزایندهای اقتدار طلب شد و
کشور به هرج و مرج اقتصادی گرفتار گردید.
او در 1962 گینه نوی هلند را تصرف کرد، که
در1962 با عنوان ایریان جایا رسماً ضمیمه
شد، هر چند جنبشی جدایی طلب پا برجاست.
بین 1963 تا 1966 سوکارنو کوشید با
تهاجمات مسلحانه به شمال بورنئو فدراسیون
نوپای مالزی را بی ثبات سازد.
ژنرال سوهارتو توانست با سرکوبی قیام
کمونیستی در 1965 و 1966 سیاست ضد
امریکایی سوکارنو را وارونه سازد ونهایتا
با کمک دانشجویان و ارتش او را برکنار
کند. در این مدت حدود 80000 نفر از اعضای
حزب کمونیست کشته شدند.
الحاق تیمور شرقی پرتغال در 1976 توسط
اندونزی از طرف جامعه بین المللی به رسمیت
شناخته نشده است، و عملیات چریکی ملی
گرایان محلی ادامه دارد. برنامه جاه
طلبانهای برای اسکام مجدد اهالی جاوه به
منظور کم کردن جمعیت زیاد این جزیره به
مورد اجرا گذاشته شده است ولی این مهاجران
جاوه ای با انزجار بومیان جزایر کم نوسعه
یافته و دوردست روبرو شده اند. کشتار
تظاهر کنندگان بی سلاح تیموری به دست
سربازان اندونزی در 1991 اعتراضات بین
المللی را به دنبال داشت.
مردم
جمعیت این کشور در حدود ۲۳۸ میلیون نفر
است که از این رقم ۹۰ درصد مسلمان و بقیه
مسیحی، هندو یا بودایی هستند. زبان رسمی
آنان «اندونزیایی» است ولی به زبانهای
مختلف گویش مینمایند.
منبع :
تاریخ اندونزی
عکس : آرشیو
|
