|
ایرلند
ایرلند نام کشوری به پایتختی دوبلین است
که در جزیره ایرلند، در شمالغرب قارهٔ
اروپا واقع شده است. نام رسمی این کشور
جمهوری ایرلند است و گاهی با نام ایرلند
جنوبی خوانده میشود تا با ایرلند شمالی
اشتباه نشود.
این کشور پنج ششم جزیره ایرلند را اشغال
کرده است و با ایرلند شمالی که بخشی از
پادشاهی متحده است، در شمال مرز مشترک
دارد. همچنین در غرب ایرلند اقیانوس اطلس،
در شرق دریای ایرلند و در جنوب و
جنوبغربی دریای سلتیک و کانال سن جورج
قرار دارد.
جمهوری ایرلند در حال حاضر یکی از اعضای
اتحادیه اروپا میباشد. این کشور در ۱
ژانویه ۱۹۷۳ به این اتحادیه ملحق شد.
تاریخچه
در سال ۱۹۱۶ م ملی گرایان ایرلندی در
دوبلین واقع در ایرلند، قیام عید پاک را
ترتیب دادند. این شورش با شکست مواجه شد،
اما موج مخالفتهای گسترده علیه حکومت
بریتانیا در ایرلند را به راه انداخت. در
سال ۱۹۱۹ مجلس ایرلند حکومت این کشور را
«جمهوری» اعلام کرد، و متعاقب آن ۳ سال
جنگ بین ارتش جمهوریخواه ایرلند و
بریتانیا در گرفت. در سال 1922 ایرلند
جنوبی، به عنوان دولت
آزاد ایرلند به استقلال واقعی رسید. شش
استان در شمال ایرلند جزء پادشاهی متحد
باقی ماندند که ایرلند شمالی است.
اقلیت پروتستان در شمال ایرلند، نیروی
قدرتمندی را در مجلس بریتانیا تشکیل
میدادند و هر گونه تلاش در جهت تأسیس خود
مختاری برای ایرلند را مانع میشدند.
پروتستانها میترسیدند که موقعیت ممتار
خود را در مجلس ایرلند که اکثریت آن را
کاتولیکها تشکیل میدادند، از دست بدهند.
در سال ۱۹۱۹ م جنگ بین ارتش جمهوریخواه
ایرلند و بریتانیا شروع شد. ارتش
جمهوریخواه ایرلند خواستار آن بود که
ایرلند که اکثرا کاتولیک بودند تبدیل به
یک جمهوری مستقل گردد. با این وجود،
اکثریت پروتستانها در شش استان آلستر واقع
در شمال ایرلند خواستار آن بودند که جزئی
از بریتانیای کبیر باشند. در سال ۱۹۲۱
اعضای ارتش جمهوریخواه ایرلند با امضاء
نمودن قراردادی، با بریتانیا صلح کردند.
ایرلند جنوبی مبدل به یک کشور خود مختار
به نام «جمهوری ایرلند» شد.
قحطی
در ایرند
بیشتر مردم فقیر در ایرلند سال 1840م بر
روی زمین هایی کار می کردند که صاحب آنها
ایرلندی های انگلیسی تبار بودند. . مردم
تنها از راه سیب زمینی امرار معاش می
کردند و هنگامیکه آفات در سال 46 و 1845
محصول سیب زمینی را از بین برد، فقرا از
گرسنگی می مردند. کشور انگلستان که بر
سرزمین ایرلند حکومت می کرد، کمک چندانی
نکرد. قانون غلات که در آنجا وجود داشت،
قیمت نان را بسیاری بالا نگه داشته بود
زمانی نان فراوان شد که دیگر خیلی دیر شده
بود و نزدیک به یک میلیون نفر انسان جان
خود را از دست دادند و بیش از این تعداد
مجبور به مهاجرت شدند.
سیاست
رئيس جمهور ايرلند رئيس حكومت در اين كشور
است كه براي دورهای هفت ساله انتخاب
ميشود و تنها دو بار ميتواند به اين سمت
انتخاب شود.
هرچند رياستجمهوري در ايرلند بيشتر جنبه
تشريفاتي دارد اما بر اساس قانون اساسي
اختياراتي هم دارد. نخستوزير ايرلند را
رئيس جمهور به مجلس معرفي ميكند.
نخست وزير معمولا رئيس حزب برنده در
انتخابات عمومي مجلس است. معمولا اعضاي
هيات دولت در ايرلند به صورت تركيبي از
چند حزب تعيين ميشوند. اين اتفاق از سال
1989 در اين كشور بدون استثنا در همه
دولتها اجرا شده است.دو مجلس اين كشور
شامل سنا و ملي است. مجلس سنا 60 عضو دارد
و مجلس ملي 166 عضو. انتخابات مجلس ملي هر
هفت سال يك بار برگزار ميشود.
اقتصاد
توليد ناخالص داخلي ايرلند 187.5 ميليارد
دلار است. دو ميليون و 210 هزار نفر نيروي
كار اين كشور را تشكيل ميدهند و نرخ
بيكاري در آن پنج درصد است.
هفت درصد از مردم ايرلند زير خط فقر زندگي
ميكنند و نرخ تورم در آن 4.7 درصد
است.محصولات صادراتي ايرلند شامل
ماشينآلات و تجهيزات، كامپيوتر، مواد
شيميايي، دارو، حيوانات زنده و محصولات
حيواني است كه به كشورهاي
آمريكا
(18.7 درصد)، انگليس (17.9 درصد)، بلژيك
(14.4 درصد)،
آلمان
(7.8 درصد)،
فرانسه
(5.8 درصد) و
ايتاليا
(4.2 درصد) صادر ميشود.
محصولات وارداتي اين كشور شامل ماشينآلات
و تجهيزات، مواد شيميايي، تجهيزات پردازش
دادهها، نفت و مشتقات آن، منسوجات و
پوشاك است كه از كشورهاي انگليس (37.5
درصد)، آمريكا (11.5 درصد)، آلمان (9.6
درصد) و هلند (4.6 درصد) وارد ميشود.
منبع :
اطلس جهان
عکس : آرشیو
|