|
آفریقای جنوبی
جمهوری آفریقای جنوبی در جنوبی ترین بخش
قاره
آفریقا
قرار دارد. نامیبیا از شمال غربی،
بوتسوانا و زیمبابوه در شمال، موزامبیک از
شمال شرقی، سوازیلند از شرق و اقیانوس های
اطلس و هند از جنوب، جنوب غربی وشرقی آن
را احاطه کرده اند.
تنده بزرگ در پشت جلگه ساحلی ناپیوسته ای
سر برافراشته و شامل کوههای دراکنزبرگ
است. فلاتی وسیع در ناحیه مرکزی هست که در
غرب پستی و بلندی و در شرق تا بیش از 2400
متر ارتفاع دارد.
بسیاری از نواحی غربی نیمه کویری است، در
حالی که شرق این سرزمین بیشتر پوشیده از
علفزار استوایی (ولد) است. ولواس بی،
سرزمینی محصور در ساحل نامیبیا است.
آفریقای جنوبی به دودلیل تکاملی متفاوت را
نسبت به دیگر کشورهای آفریقایی تجربه کرده
است. اول اینکه مهاجرت از اروپا
کمی بعد از اینکه شرکت هند شرقی هلند
ایستگگاهی در مکان امروزی کیپ تاون ایجاد
کرد. دوم اهمیت استراتژیکی آبراه کیپ است
که با بسته شدن کانال سوئز در طی جنگ ۶
روزه بیشتر مسجل شد و همچنین منابع کانی
باعث اهمیت بیشتر این کشور در میان
کشورهای غربی بخصوص در اواخر سدهٔ نونزدهم
شد که بعدها در دوران جنگ سرد اهمیت
بیشتری پیدا کرد. به دلیل مهاجرت آفریقای
جنوبی از لحاظ نژادی بسیار متنوع است.
بزرگترین جمعیتهای رنگین پوستان و
آسیاییهای آفریقای زمینه نژادی مختلط
سفید پوستان و هندیان در آفریقا در این
کشور مستقر هستند. سیاهپوستان آفریقای
جنوبی کمتر از ۸۰ درصد جمعیت این کشور را
تشکیل میدهند.
منازعات نژادی بین اقلیت سفید پوستان و
سیاهپوستان اکثریت در تاریخ و سیاست
آفریقای جنوبی نقش مهمی را بازی کردهاست
و به دوره تاریخی آپارتاید در آفریقای
جنوبی منجر شدهاست که در سال ۱۹۴۸ توسط
حزب ملی آفریقای جنوبی تأسیس شد. اگر چه
از قبل جداسازی نژادی در این کشور وجود
داشت. قوانینی که آپارتاید را تعریف
میکردند در سال 1990 به تدریج توسط حزب
ملی لغو شدند و این به دلیل منازعات خشونت
آمیز بود که شامل تحریمهای اقتصادی بین
المللی از سوی جامعه بین الملل میشد. این
منازعات بین اکثریت سیاهپوستان و بسیاری
از سفید پوستان، رنگین پوستان و هندیان
اتفاق میافتاد.
این کشور از معدود کشورهای آفریقایی است
که در آن هیچ وقت کودتا نشده و انتخابات
منظم در طول یک قرن اخیر در آن برگزار
شدهاست. با این حال اکثریت سیاهپوستان تا
سال ۱۹۹۴ دارای حق رای نبود. این کشور
دارای بهترین وضعیت اقتصادی در میان
کشورهای آفریقایی است و زیرساختهای مدرن
به طور مساوی در همه جای کشور به وجود
آمدهاند.
اغلب از آفریقای جنوبی بهعنوان ملت رنگین
کمان یاد میکنند، این اصطلاح را اسقف
اعظم دسموند توتو خلق کرد و بعدها
رئیسجمهور آفریقای جنوبی نلسون ماندلا از
آن به عنوان استعارهای برای توصیف
پیشرفتهای جدید تنوعات فرهنگی نشات گرفته
از ایدئولوژی آپارتاید استفاده کرد.
وقتی که آپارتاید در سال ۱۹۹۴ تمام شد
دولت مجبور شد تا بانتوسانهای مستقل و
نیمهمستقل قبلی را به ساختار سیاسی
آفریقای جنوبی تبدیل کند. به همین دلیل
چهار استان قبلی با نامهای استان کیپ،
استان کوازولو ناتال، ایالت آرنج فری و
ترانس وال کنار گذاشته شدند و ۹ استان
دیگر جایگزین آنها شدند. این استانهای
جدید از استانهای قبلی کوچکترند که برای
تخصیص منابع بیشتر این طور کوچک در نظر
گرفته شدهاند.
این ۹ استان به ۵۲ بخش تقسیم میشوند که ۶
تای آنها شهرداری کلانشهرها و ۴۶ تای
آنها شهرداری بخشها هستند. ۴۶ بخشداری
خود به ۲۳۱ شهرداری تقسیم میشوند. بخشداریها
همچنین شامل ۲۰ بخش مدیریتی (که اغلب
منطقه حفاظتشده هستند) هستند که مستقیماً
توسط بخشداریها اداره میشوند. ۶
شهرداری کلانشهر اعمال بخشها و شهرداریهای
محلی را انجام میدهند.
تاریخ
آفریقای جنوبی دارای تعدادی از قدیمیترین
آثار باستانی موجود در قاره آفریقا است.
فسیلهای بسیاری در غارهای استرکفونتاین،
کرومدرای و ماکاپانگات وجود دارند که نشان
میدهند که آسترالوپتیکاین از سه میلیون
سال پیش در آنجا حضور داشتهاند. همچنین
نمونههای گوناگونی از انسانهای اولیه که
شامل همو هابیلیس ، همو ارکتوس و انسان
مدرن یعنی همو ساپینس میشود در آن جا
یافت شده است.
تاریخ کتبی آفریقای جنوبی با شرح
دریانوردان اروپایی که از راههای
بازرگانی هند شرقی میگذشتند شروع میشود.
اولین دریانورد اروپایی که موفق شد از این
آبراه گذر کند، کاشف پرتقالی بارتلومیو
دیاس در سال ۱۴۸۸ میلادی بود. او هنگام
بازگشت به لیسبون مکانی را که کشف کرده
بود «دماغه طوفانها» نامید ، اما هنری
دریانورد، که حامی مالی دیاس بود، نام آن
را به «دماغه آرزوی خوب» که اشارهای به
راهی برای رسیدن به سرزمین هند بود، تغییر
داد.
جنگهای
بوئر
کشف الماس در سال ۱۸۶۷ و طلا در سال ۱۸۸۶
مشوق جدی رشد اقتصادی و مهاجرت گسترده و
منجر به تضعیف وضعیت بومیان آفریقایی شد.
بوئرها با موفقیت در مقابل دستدرازیهای
بریتانیا در طول جنگ اول بوئر (۱۸۸۰ تا
۱۸۸۱) مقاومت کردند و از تاکتیکهایی
استفاده کردند که مناسب با شرایط محلی
بود. مثلاً بوئرها لباسهای خاکی رنگی
میپوشیدند که همرنگ با زمین بود و در
حالیکه سربازان بریتانیایی یونیفرم های
رنگ قرمز روشن میپوشیدند که آنها را
هدفهای آسانی برای تیراندازان ماهر بوئری
میساخت. بریتانیاییها با تعداد نفرات
بیشتر و بدون لباسهای قرمز دوباره به جنگ
برگشتند و در جنگ دوم بوئر (۱۸۹۹ تا ۱۹۰۲)
شرکت کردند. تلاش بوئرها برای اتحاد با
آلمانیهای آفریقای جنوب غربی بهانهای
دیگر دست بریتانیایی ها داد تا کنترل
جمهوری بوئر را نهایتا به دست گیرند.
در جنگ دوم بوئر، بوئرها به شدت مقاومت
کردند ولی عاقبت بریتانیا توانست نیروهای
آنها را شکست دهد و از تعداد نفرات بیشتر
خود و کمکهای خارجی و اردوگاههای کار
اجباری و همچنین تاکتیک جنجال برانگیز
زمین سوخته به خوبی استفاده کند. قرارداد
ورنیگینگ حاکمیت مطلق بریتانیا بر جماهیر
آفریقای جنوبی را تصریح کرد و دولت
بریتانیای کبیر موافقت کرد تا بدهی سه
میلیون پوندی دولتهای آفریقایی را به که
به دلیل جنگ تحمیل شده بود را بپردازد.
یکی از مفاد اصلی این قرار داد که جنگ را
به اتمام میرساند این بود که سیاهان بجز
در مستعمره کیپ، حق رای ندارند.
بعد از چهار سال مذاکره اتحادیه آفریقای
جنوبی از مستعمره کیپ و استان
کوازولوناتال و همچنین جمهوریهای منطقه
آرنج فری و ترانسوال در ۳۱ ماه می سال
۱۹۱۰ دقیقا ۸ سال پس از پایان جنگ دوم
بوئر تشکیل شد. این اتحادیه نوعی حکومت
سلطنتی بود. در سال ۱۹۳۴ حزب آفریقای
جنوبی و حزب ملی آفریقای جنوبی برای تشکیل
حزب متحد آفریقای جنوبی و به دنبال آشتی
بین آفریقاییها و سفید پوستانِ
انگلیسیزبان ادغام شدند. ولی اتحادیه به
دلیل ورود به
جنگ جهانی دوم
به عنوان متحد بریتانیا از هم پاشید.
حرکتی که حزب ملی به شدت مخالف آن بود.
زبان
آفریقای جنوبی ۱۱ زبان رسمی دارد : زبان
آفریکانس [انگلیسی آفریقای جنوبی ] فهرست
زبانهای ملی
هند
از لحاظ تعداد زبانها در رتبه اول است
وپس از آن آفریقای به خوبی قرار دارد.
زبان انگلیسی در سراسر جهان و از جمله
آفریقای جنوبی متکلمین زیادی دارد اما
پرمتکلمترین زبان آفریقای جنوبی محسوب
نمیشود [ ۱۱ نام رسمی برای آفریقای جنوبی
] وجود دارد که به ازای هر زبان یک نام
مستقل در نظر گرفته شدهاست.
همچنین در این کشور هشت زبان غیررسمی وجود
دارد : زبان فاناگالو ، زبان خوئی ,
زبان لوبدو ، زبان ناما ، زبان دبل شمالی
, زبان فوتی ، زبان نس و
زبان اشارهای آفریقای جنوبی . این
زبانها گاهی در مقالههای رسمی به کار
گرفته میشوند. شهرت آنها و تعداد
مکانهای رسمی به کار گرفته میشوند. شهرت
آنها و تعداد متکلمیشان بسیار کم است و به
عنوان زبان رسمی به رسمیت شناخته
نشدهاند.
اقتصاد
واحد پول: واحد پول این کشور راند (RAND)
و برابری آن با دلار حدود 20/11 می باشد.
سهم آفریقای جنوبی در تولید ناخالص
آفریقا: 27 درصد
طرفهای عمده تجاری به ترتیب:
انگلستان ،
آمریکا
،
آلمان ،
ژاپن،
ایتالیا
،هلند ،
ایران،
عربستان سعودی
،
نیجریه ، تایوان،
فرانسه
،
کره جنوبی
،
سوئیس ،
استرالیا
و هنگ کنگ می باشند.
منابع طبیعی:این کشور بزرگترین صادر کننده
طلا – که معمولا حدود 40% صادرات آفریقای
جنوبی را تشکیل میدهد ، در جهان است و
دارای 40 درصد از کل ذخائر طلای جهان و 28
درصد از کل تولید طلا در جهان) میباشد.
و از تولید کنندگام عمده اورانیوم ، سنگ
سرمه، پلاتین و زغال سنگ (که سه چهارم
نیاز کشور به انرژی را تأمین میکند)،
الماس ، آلومینیــوم و سیلیکات آلومینیوم،
پنبه نسوز، کروم، مس ، سنگ آهن ، سرب ،
منگز ، فسفات ، سیلیکوم ، نقره ، تیتانیوم
، روی و غیره. است.
بخش صنعتی شامل صنایع شیمیایی ، غذایی ،
نساجی ، وسایل نقلیه موتوری و مهندسی برق
است.
سطح زندگی در این کشور در قاره افریقا
بالاترین است ولی توزیع آن میان
سفیدپوستان و غیر سفیدپوستان بسیار
نابرابر است. انصراف بعضی از سرمایه
گذاران خارجی تلاش به سوی خودکفایی را
افزایش داده است.
منبع :
اطلس جهان
عکس : آرشیو
|
