|
اتگلستان
انگلستان به همراه اسکاتلند، ویلز و
ایرلند شمالی کشور پادشاهی متحد بریتانیای
کبیر و ایرلند شمالی را تشکیل میدهد.
انگلستان در نیمهٔ جنوبی جزیرهٔ بریتانیا
قرار دارد. مرزهای آبی انگلستان از جنوب
با کانال مانش، از شرق با دریای شمال، و
از جنوب غربی با اقیانوس اطلس شمالی است.
مرزهای خشکی این کشور به ترتیب از شمال و
غرب با اسکاتلند و ولز است.
این كشور از 2 جزیره اصلی تشكیل شده است.
جزیره بزرگتر، بریتانیای كبیر نامیده شده؛
و شامل: اسكاتلند، ولز و انگلیس بوده، و
دیگری جزیره ایرلند می باشد كه، توسط
دریای ایرلند از بریتانیا جدا شده، و
ایرلند شمالی یا جمهوری ایرلند نامیده می
شود. حاصلخیزترین و پرجمعیت ترین مناطق
انگلیس، اطراف رودهای « اكس » و «هامبر»
می باشند.
آب
و هوا
آب و هوای این كشور، مرطوب و معتدل بوده،
و میانگین دما در تابستان بین 17 / 13
درجه و در زمستان بین 7/5 درجه سانتی گراد
متغیر است.
میزان بارندگی سالانه در نوسان بوده، و در
اطراف دریاچه «دیستریكت » بالاترین
میزان را دارد. 76 درصد زمین های انگلستان
زیر كشت هستند ، و اگرچه عده كمی از جمعیت
این كشور به كشاورزی مشغول هستند، اما
تولیدات آنها، علاوه بر تأمین نیازهای
داخلی، به خارج نیز صادر می شوند .
محصولات مهم كشاورزی انگلستان عبارتند از
: گندم – جو – سیب زمینی –گوجه فرنگی –
نیشكر و سبزیجات. این كشور دارای
چراگاههای دائمی زیادی است كه در آنها
گوسفند، گاو، خوك و طیور پرورش می یابد.
در اقتصاد انگلستان، صیادی و جنگلداری
جایگاه ویژه ای دارد. ذخایر معدنی آن
شامل: زغال سنگ كه در صنعت تولید برق بكار
می رود؛ نفت و گاز طبیعی كه در مراكز
صنعتی، تجاری و مسكونی به مصرف می رسند، و
منیزیم ، فسفات – مس و آنتیموان است.
صادرات این كشور كه شامل :
گوشت – لبتنیات – كالاهای الكترونیكی –
غلات – تنباكو و نفت می باشد، از خدمات یك
شبكه حمل و نقل بسیار گسترده بهره مند است
.
بریتانیای
کبیر
بریتانیای کبیر بزرگترین جزیره از مجموعه
جزایر بریتانیا و نیز بزرگترین جزیره در
اروپا و نهمین جزیره بزرگ دنیا است.
بریتانیای کبیر همچنین با جمعیتی برابر با
۵۸ میلیون نفر، سومین جزیره پرجمعیت بر
کره زمین و پنجمین اقتصاد بزرگ دنیا
است.این جزیره که در شمال غربی قاره اروپا
و در کنار ایرلند جای دارد، بزرگترین بخش
از سرزمین کشوری که با نام پادشاهی متحده
شناخته میشود، را تشکیل داده است. بیش از
1000 جزیره کوچکتر و جزیرکچه (جزایر
بسیار کوچک)، جزیره بریتانیا را در
برگرفتهاند. انگلستان، اسکاتلند و ولز
بیشترین فضای جزیره را در اختیار دارند.
تاریخچه
طي قرون 6 و7 پيش از ميلاد، اقوام سلت به
بريتانيا آمده و با غلبه بر ايبريان
(ساكنين پيشين انگلستان) در اين سرزمين
سكني گزيدند. آخرين دسته از مهاجمان سلت،
بلژها بودند كه در سال 75پيش از ميلاد از
بلژيك فعلي به آنجا رفتند.طي سالهاي 55و54
پيش از ميلاد، روميان (در زمان جوليوس
سزار و يوليوس قيصر) در جزيره پياده شده و
فتوحاتي انجام دادند. هجوم اصلي روميان طي
سال43 پس از ميلاد، بوسيله امپراطور
كلاوديوس اول بود كه قسمتي از جزيره
بريتانيا به تصرف وي درآمد. در زمان سلطه
روميان شورش هايي روي داد. انحطاط دولت
روم طي قرن پنجم ميلادي و هجوم ساكسونها و
ايرلنديها به جزيره بريتانيا سرانجام طي
سال 410 ميلادي، به خودمختاري اهالي
انگلستان منجر گرديد. در اين اثنا،
مهاجميني نيز از شمال اروپا به انگلستان
هجوم آوردند.
انگلستان، طي سالهاي1154-1066تحت سلطنت4
پادشاه نورمن قرار گرفت. سلطنت ويليام
اول(ويليام فاتح) نخستين پادشاه نورمن،
آغاز دوره جديدي در تاريخ انگلستان به
شمار مي آمد، چراكه وي پادشاهي مقتدر بوده
و جديت فراواني در ايجاد يك حكومت مركزي
داشت.
پس از انقراض حكومت خاندان نورمن، خاندان
پلانتاژنه به حكومت رسيد. بين اين دو
خاندان تا حدودي وابستگي فاميلي وجود
داشت. در سلسله پلانتاژنه 8 تن بين
سالهاي1399- 1154 حكمراني نمودند. در
اوايل قرن سيزدهم، جان بي زمين، پادشاه
انگلستان بر آن شد تا پا را از آنچه كه
بموجب قوانين به او تعلق مي گرفت، فراتر
بگذارد، اما فئودال ها، حاكمان كليسا و
شهرها بر ضد او متحد شدند. اين اقدامات
سرانجام به پيدايش مجلس عوام در كنار مجلس
عيان (لردها) منجر گرديد. در زمان ادوارد
اول پنجمين شاه پلانتاژنه (طي
سالهاي1307-1272)، حكومت ناحيه ويلز بدست
انگلستان افتاد. ضمنا از سال1169، دست
اندازي انگلستان به ايرلند آغاز گرديد.
در زمان نخستين پادشاهان سلسله هانوور،
اختيارات سلطنتي از حيطه اختيارات شاه
خارج شده و حكومت بدست پارلمان افتاد. در
نيمه دوم قرن هجدهم، انگلستان بتدريج اكثر
مستعمرات خود در آمريكا را از دست داد و
تنها كانادا در آمريكاي شمالي براي آن
باقي ماند.
طي سال1837، ملكه ويكتوريا سلطنت 64 ساله
خود را آغاز نمود. وي از لحاظ مدت
سلطنت،از طولاني ترين دوران حكمراني بر
انگلستان برخوردار بوده است. طي دوره
سلطنت وي، انگلستان به اوج قدرت سياسي،
اقتصادي و نظامي خود رسيد. طي دوره سلطنت
وي همچنين اصلاحات سياسي فراواني اعمال
گرديد. در اواخر نيمه اول قرن نوزدهم، حزب
محافظه كار بنيان نهاده شد.
در اين اثنا، نفوذ شديد انگلستان بر
كشورهاي آسيايي به شدت ادامه يافته و
تهديد منافع اين كشور در
چين به
بروز جنگ ترياك (42-1839) ميان كشورهاي
چين و انگلستان منجرگرديد.
منبع :
اطلس جهان
عکس : آرشیو
|
