ابن یمین

ابن یمین شاعر شیعه مذهب عصر سربداران در قریه فریومد ، آبادی از ولایت جوین خراسان زاده شد.

در آن ایام سربداران در خراسان قدرت یافته بودند و ابن یمین نظر به علاقه ای که به آنها داشت بسیاری از شاهان و امرای سربداری را ستود و مدتی را در سبزوار نزد آنان به سر برد و طبعا ناظر برخی کشمکشها و جنگهای آنان با ایلخانان بود .

اصولا ابن یمین مردی قانه و گوشه گیر و دهقان پیشه بود . مضمامینی اخلاقی در قطعات خویش درج کرد و به هنر قطعه سرایی به ویژه خلق قطعات مشتمل بر پند و اندرز نامبردار گشت . سالهای پایانی حیات ابن یمین در سبزوار و فریمود به قناعت و درویشی گذشت . سرانجام ، سال 763 ه بدرود زندگی گفت .

موضوع قصیده های ابن یمین مدح است و منقبت امامان شیعه و مضمون غزلها به شیوه معمول میان شاعران ، عشق و دلداگی .

در مجموعه دیوان او فراز و فرود بسیار است . قصاید و غزلیاتش ارزشی ادبی ممتازی ندارد . با این همه قدرت شاعری و قریحه وی در نظم قطعات اخلاقی آشکار و در خور توجه است . مضامین ابن یمین هر چند از نتایج حکمت عملی مایه می گیرد و در قالب تشبیهات و تمثیلات بدیع عرضه می شود ، حکم کلیات ذهنی اخلاقی را پیدا می کند که از انتقادات صریح و عملی سیف فرغانی و طنز نیشدار و پرتاثیر اجتماعی حافظ و عبید بس دور است .

در شعر او قناعت پیشگی ، ستایش شده و بی اعتباری دنیا خاطر نشان گردیده است .

  منبع : تاریخ ادبیات ایران

  عکس : آرشیو