نازیسم و سلطه آن بر آلمان 

بعد از جنگ جهانی اول یک حکومت سوسیال دمکرات در آلمان روی کار آمد . این حکومت با قیام کمونیست ها مواجه شد و اگر چه توانست آنرا سرکوب سازد ، اما نتوانست خطر آنها را برای دولت مرکزی آلمان بکلی مرتفع سازد . در سال 1919 م قانون اساسی تازه ای در شهز وایمار به تصویب رسید و به موجب آن در آلمان یک جمهوری دمکراتیک تاسیس گردید که به جمهوری وایمار معروف گشت .

جمهوری وایمار توانست در سیاست خارجی تا حدودی موقعیت آلمان را در میان دیگر کشورهای اروپایی احیا کند اما در داخل با مشکلات فراوانی روبرو شد و همین مشکلات بالاخره زمینه سقوط آنرا فراهم آوردند . بعضی از این مشکلات عبارت بودند از : زبونی و حقارت در اثر شکست در جنگ ، بی ارزش شدن پول آلمان ، رشد بیکاری و گرانی ، غرامتهای سنگین جنگی و توطئه و شورشهای پی در پی در داخل .

اینگونه مشکلات و نیز کشمکشهای گروهی سیاسی که بعضا شاخه های نظامی نیز برای خود بوجود آورده بودند اوضاع داخلی آلمان را سخت آشفته ساخت . در چنین شرایطی آدلف هیتلر که در زمان جنگ سرجوخه ارتش بود و حزبی بنام ناسیونال سوسیال کارگران آلمان ( نازی ) تشکیل داده بود خود را ناجی ملت و کشور آلمان معرفی کرد . هیتلر با طرح شعارهای مناسب و به کمک نطقهای آتشین خود به جلب حمایت مردم پرداخت .

بعضی از مسائلی که طی این خطابه ها از سوی هیتلر عنوان می شد عبارت بود از : انتقاد شدید از دمکراسی جمهوری وایمار ، حمله به کمونیست ها ، محکوم کردن یهودیان به عنوان نژاد پست تر و مسئول بدبختی ملت آلمان ، تجدید نظر در معاهده ورسای ، تجدید تسلیحات آلمان و بازگرداندن مستعمرات آن ، مبارزه با رباخوران و محتکران ، بهبود اوضاع اقتصادی و سیاسی و ایجاد کار برای همه ، برتری نژاد آلمانی نسبت به همه نژادها ، لزوم ایجاد فضای حیاتی در شرق اروپا برای زندگی مردم آلمان و ...

با چنین عقایدی هیتلر توانست در ابتدا از طریق انتخابات و سپس با زور و حیله خود را به مقام صدر اعظمی آلمان برساند . سپس او توانست در سال 1932 م بعنوان رهبر آلمان تمامی قدرت را قبضه کند و تاسیس رایش سوم را اعلام نماید . هیتلر دیکتاتوری تمام عیاری برقرار ساخت و کلیه مخلفان خود را سرکوب کرد . آنگاه با انضباط شدید و برنامه ریزی به احیای اقتصاد و ارتش آلمان پرداخت .

  منبع : تاریخ عمومی

  عکس : آرشیو