حصبه، يك بيمارى عفونى شديدى است كه ميكرب آن از راه دهان، وارد بدن مى‏شود و از طريق مدفوع و ادار، دفع مى‏گردد. بيمارى حصبه، اغلب در فصل تابستان سريعتر از زمستان از بين می رود. حصبه را ( تب روده ) نيز می ‏گويند. اين بيمارى در كشور ما رواج دارد و فقدان آشاميدنى بهداشتى و سالم، عدم وجود سيستم صحيح فاضلاب در شهر و نبود توالتهاى بهداشتى در روستاها در انتقال و انتشار آن بسيار مؤثر است. همچنين عدم رعايت بهداشت فردى و عمومى، پايين بودن فرهنگ بهداشتى و سطح سواد در ايجاد و شيوع اين بيمارى، دخالت دارد؛ بنابراين بيمارى حصبه نيز مثل ساير بيماريهاى عفونى با بهداشت محيط، ارتباط مستقيم دارد .

تب روده به وسيله باكترى ميله‏اى شكل به نام (سالمونلاتيفى ) ايجاد می ‏شود. راههاى سرايت و انتشار حصبهحصبه، از طريق تماس مستقيم با شخص بيمار به ديگران سرايت مى‏كند. همچنين ممكن است از طريق آب آلوده و غير بهداشتى، شير نجوشيده، فرآورده‏هاى شيرى غير پاستوريزه و غذاهاى آلوده، سرايت نمايد.
افرادى كه در تهيه و توزيع مواد غذايى دخالت دارند، ممكن است حامل ميكرب حصبه بوده و باعث آلودگى مواد غذايى و مصرف كنندگان آن شوند. همچنين مگس در انتقال و انتشار اين بيمارى، نقش دارد.
عامل توليد كننده حصبه، اغلب از راه مدفوع، دفع می ‏شود، ولى گاه از راه ادرار نيز صورت می ‏گيرد. بنابراين، سيستم صحيح فاضلاب در شهر و روستا در كنترل اين بيمارى، نقش مؤثرى دارد.
باكترى توليد كننده حصبه، در آب راكد و مخازن آب، 3 تا 4 هفته زنده مى‏ماند. در پنير تازه تا چند هفته، در كره تا دو ماه و در بستنى تا چند ماه زنده می ‏ماند.
كيكهاى خامه‏اى و مواد كنسروى نيز عامل انتقال آن هستند، ولى اگر كنسروها (مواد غذايى كنسرو شده) را قبل از مصرف، حرارت دهيم باكترى آن از بين خواهد رفت.
ميوه و سبزيجاتى كه ضدعفونى نشده‏اند، عامل ديگر انتقال اين بيمارى هستند. همچنين حيوانات خانگى مثل سگ، گربه ... در انتقال حصبه نقش دارند.
 شروع بيمارى
شروع حصبه به طور معمول، مبهم و تدريجى است، ولى گاهى ـ بخصوص ـ در كودكان به طور ناگهانى شروع مى‏شود. اولين علامت حصبه، ضعف و احساس سرما مى‏باشد. لرز شديد و تكان دهنده و سردرد كه گاه به طور دايمى وجود دارد، همراه با احساس تهى بودن سر، كه گاه به علت شدت زياد به سرسام تعبير مى‏شود نيز، از علايم آن است.
درد شديد عضلات و مفاصل و درد شديد شكم ـ مثل كسانى كه آپانديسيت دارند ـ نيز از علايم ديگر اين بيمارى است و گاهى به غلط، اقدام به عمل جراحى آپانديس (آپاندكتومى) می ‏شود.
اسهال كم است ولى يبوست بيشتر ديده می ‏شود.
استفراغ و گشاده شدن شكمسرفه و گلودرد و زخم سطحى در حلقدرد مفاصل و خون دماغبيماران مبتلا به حصبه، حالت روانى پيدا می ‏كنند كه ظهور آن به صورت بی ‏تفاوتى نسبت به سؤالات و محيط اطراف است.

 پيشگيري
براي مسافرت به كشورهايي كه حصبه وجود دارد، واكسيناسيون براي تيفوئيد (تزريقي يا نوع خوراكي ) در در نظر بگيريد. در طول مسافرت در مناطق استوايي ، از آب ، شير، سالاد و سبزيجات خام ، ميوه هاي پوست نكنده و محصولات لبني پرهيز كنيد.
از مرغ و خروس و محصولات آنها كه به مدت طولاني خارج از يخچال مانده باشند، بپرهيزيد.
بعد از اجابت مزاج و پيش از دست زدن به غذا دست هاي خود را بشوييد.
در مواردى كه منابع آب آشاميدنى، غير بهداشتى است بايد نسبت به جوشاندن آب، اقدام نمود. همچنين جوشاندن شير و پاستوريزه كردن فرآورده‏هاى آن عامل توليد كننده حصبه را به راحتى از بين می ‏برد. باكترى توليد كننده حصبه در سرما می ‏تواند تا صد روز، زنده بماند. بنابراين، در فصل تابستان زودتر از زمستان از بين می‏رود.
استفاده از آب آشاميدنى بهداشتى و لوله‏كشى، وجود سيستم بهداشتى فاضلاب، دفع صحيح زباله، بالا بردن سطح آموزش بهداشت همگانى، جوشاندن و يا پاستوريزه كردن شير و فراورده‏هاى آن، معاينه منظم افرادى كه با مواد غذايى در اماكن عمومى سر و كار دارند، موجب كاهش بيمارى حصبه می ‏شود.
حاملين ميكرب حصبه و بيماران بايد تحت نظر پزشك، درمان و پيگيرى گردند. حاملين اين ميكرب بايد از تهيه غذا براى ديگران معاف باشند و مأموران بهداشت بايد هميشه بر مراكز تهيه و توزيع مواد غذايى و ساندويچ فروشيها نظارت كامل داشته باشند. نگهدارى آب در تانكرها و مخازن و گاه آب‏فروشى غير بهداشتى كه در بعضى شهرها رايج است، از علل عمده انتشار بيماريهايى چون حصبه و وبا می ‏باشد و متوليّان بهداشت و درمان، مسؤول نتايج آن می ‏باشند.
 عواقب بیماری
با درمان معمولاً ظرف 3-2 هفته قابل علاج است . بدون درمان مي تواند كشنده باشد.
كم آبي بدن ، سوراخ شدن روده ها ، خونريزي يا آبسه گوارشي ، پنوموني ، عفونت استخوان ، نارسايي احتقاني قلب .

  منبع : اینترنت

  عکس : آرشیو